Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2012

μιλάω όμορφα

Οι κακές λέξεις είναι μία μορφή λεκτικής βίας και για πολλούς ανθρώπους χρησιμοποιούνται προκειμένου να βγάλουν από μέσα τους εχθρικά συναισθήματα που δεν μπορούν να τα εκφράσουν με άλλους τρόπους.
Τα παιδιά δεν έχουν την ίδια ανάγκη με τους ενήλικες να χρησιμοποιήσουν άσχημη γλώσσα, γιατί έχουν στη διάθεσή τους πολύ μεγαλύτερη ελευθερία έκφρασης και περισσότερους εναλλακτικούς τρόπους εκτόνωσης. Όταν όμως ακούν τους μεγάλους να χρησιμοποιούν 'κακές' λέξεις, νιώθουν την ανάγκη να τους αντιγράψουν. Γιατί έτσι νιώθουν κι αυτοί 'μεγάλοι'. Γιατί έτσι θα τραβήξουν την προσοχή τους. Γιατί έτσι θα εντυπωσιάσουν τους συμμαθητές και φίλους τους. Αρπάζουν λοιπόν κάποιες λέξεις και εκφράσεις από τους μεγάλους και από άλλα παιδιά, και τις επαναλαμβάνουν, συνήθως τις πιο ακατάλληλες στιγμές.
Το φαινόμενο αυτό είναι σύνηθες και στην τάξη του Νηπιαγωγείου. Τι κάνουμε λοιπόν σ’ αυτή την περίπτωση;
Εμείς διαχειριστήκαμε το πρόβλημα ως εξής: τραγουδήσαμε και μάθαμε το τραγουδάκι με τα λογάκια τα γλυκά, είπαμε πολλές - πολλές  καλές και όμορφες λεξούλες στους φίλους μας, μαζέψαμε τις κακές λέξεις (οι οποίες έπρεπε να ακουστούν για ακόμη μια φορά) και τις πετάξαμε στα σκουπίδια και τέλος χωριστήκαμε σε ομάδες και ζωγραφίσαμε τις υπέροχες λέξεις που είπαμε στους φίλους μας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Μνήμη Πολυτεχνείου '73

η ειρήνη του Ρίτσου διαχρονικό "σύνθημα- όνειρο" γίνεται κόκκινο τριαντάφυλλο στα χέρια των παιδιών μας .... ...