Πέμπτη, 6 Δεκεμβρίου 2012

Τις μέρες αυτές οι ψυχές μας γλυκαίνουν, ζεσταίνονται, μετράνε αντίστροφα ως το ξημέρωμα των Χριστουγέννων.
Καρτερούμε τον ερχομό του μικρού Χριστού …που πάντα γεννάται… και μαζί του γεννάται και η ελπίδα για «επί γης ειρήνη και εν ανθρώποις ευδοκία».
Τούτες τις μέρες τις καρτερικές που οι καρδιές μας γαληνεύουν, γυρίζουμε πίσω, γινόμαστε παιδιά και λέμε ιστορίες αληθινές και πιστευτές.
...η ιστορία και το έθιμο του Αγίου Νικολάου, πρόδρομο του Αη Βασίλη που φέρνει σοκολάτες και γλυκίσματα στα καλά παιδιά και βέργες στα "ανήσυχα" παιδάκια...ευτυχώς τα παιδιά στο Νηπιαγωγείο μας είναι ...όλα καλά 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Μνήμη Πολυτεχνείου '73

η ειρήνη του Ρίτσου διαχρονικό "σύνθημα- όνειρο" γίνεται κόκκινο τριαντάφυλλο στα χέρια των παιδιών μας .... ...