2 Απριλίου Ημέρα παιδικού βιβλίου

“Τα παραμύθια δεν φτιάχτηκαν για ν’ αποκοιμίζουν τα παιδιά

Αλλά για ν’ αφυπνίζουν τους μεγάλους…”

(Χαμαντί, Άραβας γαλλόφωνος αφηγητής)

Μια φορά κι έναν καιρό..., κάπως έτσι αρχίζουν τα παραμύθια κάπως έτσι αρχίζουμε κι εμείς ως γονείς αλλά και ως εκπαιδευτικοί. Μια φορά και ένα καιρό λοιπόν, ήταν «Ο μολυβένιος στρατιώτης», «Το ασχημόπαπο», «Το κοριτσάκι με τα σπίρτα», «Η μικρή γοργόνα», «Η πριγκίπισσα και το μπιζέλι», «Η Τοσοδούλα», «Η βασίλισσα του χιονιού», «Το μαγικό λυχνάρι»,... Θα μπορούσαμε να αναφέρουμε πολλά ακόμα πολυαγαπημένα κλασικά παραμύθια του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν που μεγάλωσαν γενιές και γενιές, παραμύθια που αγαπήθηκαν απ’ όλο τον κόσμο και μεταφράστηκαν σε πάρα πολλές γλώσσες. Παραμύθια που ακούσαμε παιδιά από το στόμα ίσως της γιαγιάς σε αόριστο και θαμπό χρόνο και τα διαβάζουμε σήμερα στα δικά μας παιδιά και στους μαθητές μας, παραμύθια που μας μεταφέρουν σε κόσμους μαγικούς και ονειρεμένους, με μυθικούς ήρωες βγαλμένους μέσα απ’ τη γοητευτική φαντασία του μεγαλύτερου και πιο φημισμένου παραμυθά που υπήρξε ως σήμερα, του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Για να τιμηθεί, λοιπόν, ο διάσημος Δανός συγγραφέας Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, το 1966 η Διεθνής Οργάνωση Βιβλίων για τη Νεότητα (International Board on Books for Young People – IBBY) καθιέρωσε την 2α Απριλίου, που είναι η ημέρα γέννησης του μεγάλου αυτού παραμυθά, ως την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου.  Από τότε και κάθε χρόνο, ένα διαφορετικό εθνικό τμήμα της οργάνωσης αυτής ετοιμάζει ένα μήνυμα και μια αφίσα που διανέμονται σ’ όλο τον κόσμο, με στόχο να τονίσουν την αξία των βιβλίων και της ανάγνωσης, και να ενθαρρύνουν τη διεθνή συνεργασία για την ανάπτυξη και τη διάδοση της παιδικής λογοτεχνίας.

Τα νήπια του 2^ου Νηπιαγωγείου Τυρνάβου, γιόρτασαν μ’ ένα ξεχωριστό τρόπο την Ημέρα Παιδικού βιβλίου.  Παιδιά, εκπαιδευτικοί, γονείς έφεραν τα αγαπημένα τους παραμύθια και βιβλία και στην αυλή του Νηπιαγωγείου, έστησαν μια μικρή έκθεση παιδικού βιβλίου. Διηγήθηκαν αγαπημένα παραμύθια, ζωγράφισαν εικόνες γνωστών παραμυθιών, αντάλλαξαν βιβλία και έδωσαν την υπόσχεση να συνεχίζουν να διαβάζουν και να ονειρεύονται….  

ο Δικαιόπολις - θεατρικό παιχνίδι βασισμένο σε ιστορία του παππού Αριστοφάνη

Η μορφή και οι τεχνικές του θεατρικού παιχνιδιού μπορούν να μεταβάλλουν τον στερεότυπο τρόπο της διδασκαλίας σε ζωντανή και ευχάριστη διάθεση.

ο κυρ - Παίγνιος με την κουκλοπαρέα του βοήθησαν τα παιδιά μας να απελευθερωθούν από αναστολές και δισταγμούς, να κινηθούν και να επικοινωνήσουν ελεύθερα στο χώρο και στο χρόνο, να βιώσουν με όλες τις αισθήσεις τους την ιστορία τουπαππού Αριστοφάνη "Δικαιόπολις"

ευχαριστούμε θερμά την Σταυρούλα Ζαρόγιαννου. 

παιχνίδι στην αυλή

 

παιχνιδι στην αυλή

όποιος έχει κόρη ακριβή, ο ήλιος Μάρτη μη τη δει

Από τη 1η ως τις 31 του Μάρτη, τα παιδιά φορούν στον καρπό του χεριού τους ένα βραχιολάκι, φτιαγμένο από στριμμένη άσπρη και κόκκινη κλωστή, τον «Μάρτη» ή «Μαρτιά». Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση, ο «Μάρτης» προστατεύει τα πρόσωπα των παιδιών από τον πρώτο ήλιο της Άνοιξης, για να μην καούν. Φτιάχνεται την τελευταία ημέρα του Φεβρουαρίου και φοριέται είτε σαν δαχτυλίδι στα δάχτυλα, είτε στον καρπό του χεριού σαν βραχιόλι. Καμμιά φορά φοριέται ακόμα και στο μεγάλο δάχτυλο του ποδιού, ώστε να μην σκοντάφτει ο κατοχός του.

Ο «Μάρτης» ή «Μαρτιά» είναι ένα παμπάλαιο έθιμο εξαπλωμένο σε όλα τα βαλκάνια, λόγω της υιοθέτησής του από τους Βυζαντινούς, οι οποίοι και το διατήρησαν. Πιστεύεται ότι έχει τις ρίζες του στην Αρχαία Ελλάδα, και συγκεκριμένα στα Ελευσίνια Μυστήρια, επειδή οι μύστες των Ελευσίνιων Μυστηρίων συνήθιζαν να δένουν μια κλωστή, την «Κρόκη», στο δεξί τους χέρι και το αριστερό τους πόδι.