παιχνίδι στην αυλή

ανοιξιάτικες παιχνιδοκαταστάσεις...

 όταν το σπιτάκι γίνεται πειρατικό καράβι...

 ετοιμάζουν και τα κανόνια....

 τρέξτε σαλπάρουμε...

 ...να και ο καπετάνιος που ελέγχει και προστάζει...

 κάποιοι μείναν στη στεριά αλλά δε ζορίζονται και πολύ...

ΣΗΜΕΡΑ ΓΑΜΟΣ ΓΙΝΕΤΑΙ....

ήθελαν να γίνει από καιρό...μια και στη γωνιά της μεταμφίεσης κάθε μέρα ντυνόταν και μία νύφη...και δύο ή και περισσότερες

 ...αφορμή στάθηκε το φόρεμα που έφερε η Σωτηρία μας στο Νηπιαγωγείο...

 και άρχισαν οι ετοιμασίες. πρώτα έπρεπε να γραφούν τα προσκλητήρια

...να φτιάξουμε μπουμπουνιέρες

 να ετοιμάσουμε τα κεράσματα

βρήκαμε και το δαχτυλίδι...με μπλε πετράδι

τα στέφανα...επιλογή της νύφης κι αυτά σε μπλε χρώμα...

ο γαμπρός σ' αναμονή...

τα μπρατίμια μοιράζουν τα προσκλητήρια...

τους καλούν όλους στο γάμο της Σωτηρίας και του Δημήτρη

κουμπάρα και συμπεθέρα με καινούρια συνολάκια...ποζάρουν όλο χάρη

 επιτέλους ο αδελφός της νύφης και η παράνυμφη συνοδεύουν τη νύφη...και τη παραδίδουν στο γαμπρό.

όλα έτοιμα για να αρχίσει το μυστήριο

 ...και μου δώσαν το ρόλο του παππά

 κουμπάρα αλλάζει τα στέφανα...

Ησαΐα χόρευε....

το ζευγάρι...ενώ υπόσχεται ο ένας στον άλλο αιώνια πίστη

θα υπογράψουν και συμβόλαιο γάμου...

να ζήσετε...να ζήσετε...

μεγάλη η "ουρά" των καλεσμένων...μεγάλο σόι ...

...θα φτασουν οι μπουμπουνιέρες και τα γλυκά;

θα ακολουθήσει γλέντι...οι τραγουδιστές παίρνουν θέση..

 ...και η νύφη σέρνει το χορό...

ΠΕΡΑΣΑΜΕ ΥΠΕΡΟΧΑ...καιρό είχαμε να δούμε τέτοιο γάμο...

υπάρχει και συνέχεια...την άλλη εβδομάδα το μυστήριο της βάφτισης

ο Μάρτης και η μάνα του

δραματοποίηση του ποιήματος "ο Μάρτης και η μάνα του" (από το βιβλίο: Aνθολόγιο για τα παιδιά του Δημοτικού, μέρος δεύτερο, Oργανισμός Eκδόσεως Διδακτικών Bιβλίων, 1975) 

Τον γνωρίζετε το Μάρτη,

τον τρελό και τον αντάρτη;

Ξημερώνει και βραδιάζει

κι εκατό γνώμες αλλάζει.

 

Βάζει η μάνα του μπουγάδα,

σχοινί δένει στη λιακάδα,

τα σεντόνια της ν’ απλώσει,

μια χαρά να τα στεγνώσει.

Νά που ο Μάρτης μετανιώνει

και τα σύννεφα μαζώνει

και να μάσει η μάνα τρέχει

τα σεντόνια, γιατί βρέχει!

 

Νά ο ήλιος σε λιγάκι,

φύσηξε το βοριαδάκι,

κι η φτωχή γυναίκα μόνη

τα σεντόνια ξαναπλώνει. 

 

 

Μια βροντή κι ο ήλιος χάθη

μες στης συννεφιάς τα βάθη,

ρίχνει και χαλάζι τώρα,

ποποπό, τι άγρια μπόρα!

 

Ώς το βράδυ φορές δέκα

άπλωσε η φτωχή γυναίκα

την μπουγάδα, κι όρκο δίνει

Μάρτη να μην ξαναπλύνει.

Μάρτης

όπου έχει κόρη ακριβή του Μάρτη ήλιος μη τη δει...

πρωί - πρωί σήμερα φορέσαμε τα "μαρτάκια μας" ...με τη χάντρα ματάκι πάνω ..για να μη μαυρίσουμε αλλά και να μη ματιαστούμε

"Ροδίζ’ η πρώτη του Μάρτη μέρα,

και στο παιδάκι της η μητέραγελώντας πάει:«Με μάρτη έρχομαι το λαιμό σουνα στεφανώσω· σαν άγγελός σουθα σε φυλάει.

» Από χρυσάφι, προτού να φέξει,με τί φροντίδα τον έχω πλέξειγια σε, χρυσό μου!Με κάθε χρώμα τον έχω ντύσει,ουράνιο τόξο, που θα στολίσειτον ουρανό μου.(Κ. Παλαμάς)

...άνοιξη στο Νηπιαγωγείο μας

Σήμερα είναι επίσημα η πρώτη μέρα της Άνοιξης και η φύση αναγεννάτε, ωστόσο όπως συνέβαινε με τα περισσότερα φυσικά φαινόμενα, έτσι και τις αλλαγές των εποχών, οι Αρχαίοι Έλληνες τις απέδιδαν σε θεϊκή παρέμβαση.

Ένας από τους πιο όμορφους μύθους της Ελληνικής μυθολογίας, είναι η ιστορία της Περσεφόνης, κόρης της θεάς Δήμητρας και του Δία, την οποία ερωτεύτηκε ο θεός Πλούτωνας και την πήρε μαζί του στον Κάτω Κόσμο.

...με το μύθο της Περσεφόνης γιορτάσαμε την πρώτη μέρα της άνοιξης...

.γιορτή χωρίς γλυκάκι ...δε λέει

και αρκετό παιχνίδι στην όμορφη αυλή μας...που αρχίζει να πρασινίζει και τα δεντράκια μας να ανθίζουν ξανά...σημάδι ότι η Περσεφόνη επέστρεψε στο πάνω κόσμο και στη μητέρα της...

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ

Μία φορά κι έναν καιρό ήταν μια πολιτεία
που απ’ όλες εξεχώριζε σ’ ολόκληρη τη χώρα,
μια πολιτεία όμορφη μα πάντα λυπημένη,
οι άνθρωποι αγέλαστοι, χαζοί και μουτρωμένοι,
δεν ξέρανε χαμόγελο κι αγάπη τι σημαίνει

....από την Αγέλαστη πολιτεία μας 

ο στολισμός του θεάτρου

                                                   

                                       το υπέροχο σκηνικό "δια χειρός" Δέσποινας Δούκα"

 τα παπουτσάκια των καλικαντζάρων με λιχουδιές φτιαγμένα από τη μαμά του Παναγιώτη μας,  Ελένη Μουσουλή

 οι υπέροχοι καλικάντζαροι....

 οι ηθοποιοί μας επί σκηνής παίρνουν τα δώρα τους από το Σύλλογο γονέων....

Στολισμένο Χριστουγεννιάτικο καράβι: Tο Ελληνικό έθιμο

Το καράβι συμβολίζει την καινούργια πλεύση του ανθρώπου στη ζωή, μετά τη γέννηση του Χριστού. Έθιμο που υποχώρησε με το χρόνο, μπροστά σε αυτό του δέντρου, αλλά κανένας δεν δείχνει να το έχει ξεχάσει.Το ελληνικό καραβάκι αποτελεί παράδοση των παλαιών εποχών της χώρας μας, που τα παιδιά με αγάπη, χαρά και δημιουργικό νου κατασκεύαζαν τα παιχνίδια τους. Πριν από 50 χρόνια, δηλαδή έως και την πρώτη μεταπολεμική δεκαετία, συναντούσαμε το καραβάκι σε πολλά ελληνικά σπίτια και στα χέρια των παιδιών που έλεγαν τα κάλαντα.Tο πρώτο δέντρο στην Ελλάδα - πιθανότατα ένα έλατο - στολίστηκε το 1833, στα ανάκτορα του βασιλιά Όθωνα, στο Ναύπλιο. Παρόλα αυτά, μόλις τη δεκαετία του 1950 κατάφερε να μπει μαζικότερα στα ελληνικά σπίτια.

Τα παιδάκια μας κατασκεύασαν και στόλισαν τα δικά τους καραβάκια και τα έβαλαν να ταξιδέψουν σε ήρεμα νερά με την ευχή να μας δείξουν το δρόμο για ένα καλύτερο αύριο....